BİR EYLÜL AKŞAMI OKURLARIYLA BULUŞTU

Haber sitemizin köşe yazarlarından Büşra Keskin Bütün, ‘Bir Eylül Akşamı’ isimli ilk romanını yayınladı.

Tilki Kitap yayınevinden çıkan ve hikayesi gerçek hayata dayanan ilk romanıyla ilgili duygularını okurlarıyla paylaşan Bütün, ‘Hayır ağlamıyorum, gözüme hayallerim kaçtı.
Uzun zamandır hayalini kurduğum, olsa nasıl olurdu diye düşünüp durduğum ve yazmaktan asla vazgeçmediğim yolun sonuna değil, en başına geldim.
Ben her zaman duygularını yazarak daha iyi anlatabilen biri oldum, bu yüzden öyle ya da böyle bir gün kitabımın çıkacağına hep inandım.
İşte bugün o noktadayım. Ve ben bu yolu yürümeye devam edeceğim. Okuyanlar beğenebilir ya da eleştirebilir tabii ki ama ortaya çıkan eser benim içime sindi. Uzun zamandır üzerinde çalıştığım ve her satırında buram buram emek kokan bir kitap var karşınızda.
Gerçek hayat hikayesi yazmak son zamanlarda moda oldu malum, bende bundan nasibimi aldım diyebilirim. Mesele onu yaşamak değil, dışa yansıtabilmektir.
Günümüz koşullarında kadınların ( özellikle bekar annelerin) yaşadığı zorluklara sessiz kalmak istemedim. Umarım tüm okurlarım her bir sayfasından keyif alır, yorumlarınızı ve düşüncelerinizi sabırsızlıkla bekliyor olacağım.
İlk kitabım ve ilk adımım için tercihim @tilkikitap oldu, emeği geçen herkese çok teşekkür ederim. ( az başlarını ağrıtmadım.
Yayinevimizin sevgili yayın koordinatörü @sinankocamansinan her sorumu bıkmadan, usanmadan cevapladığı için sabrına ve yardımcı olduğu her şeye sonsuz teşekkür ederim.
Yazarlık konusunda bana benden daha fazla inanan sevgili @yazarselinisil, bu süreç boyunca yanımda olduğu için çok teşekkür ederim.
Maddi ve manevi her konuda desteğini esirgemeyen sevgili eşim, iyi ki varsın.
Ailem ve arkadaşlarım ağzınızdan çıkan her bir sözcüğü zihnime kazıdım. Heyecanıma ortak olduğunuz için size de ayrıca teşekkür ederim.
Velhasılkelam, mutluyum ve gururluyum.
İyi ki bu yola baş koydum.’ dedi.

Editörlüğünü Zeynep Karadeniz’in yaptığı, toplam 410 sayfadan oluşan romanın arka kapağında yer alan tanıtım yazısı ise şöyle:

‘Her zaman kadere inanan bir insan olmuştum. İnsan kaderini yaşardı ve ondan kaçamazdı. Siz istediğiniz kadar kalkanlarınızı kuşanın, eğer yaşayacağınız bir olay varsa onu eninde sonunda yaşardınız ve şu an bulunduğum durum da belki beni böyle düşünmeye sevk ediyordu.
Kader dediğimiz şey iki yoldan mı ibaretti yoksa hangi yolu seçerseniz seçin aynı yere varacağınız bir düzlükten mi? Matematikte gidiş yolun yanlış olsa da doğru sonucu bulabiliyordunuz. Peki ben neden hem gidiş yolunu yanlış algılıyor hem de yanlış sonuca varıyordum her defasında?
Benim kaderimde yollara puan verilmiyor muydu? Yavaş yavaş o puanları toplayabilseydim acaba doğru sonuca varır mıydım ya da sonuç yanlış olsa da kaderimi değiştirebilir miydim, bilmiyorum.
Ne şekilde olursa olsun benim vardığım sonuç koca bir yanlıştan ibaretti ama pes etmeden o yanlışın üzerine gitmeli ve doğru sonuca ulaşana kadar ilerlemeliydim.
Artık elimde ipuçlarım vardı: oğlum.
O ipuçlarını kullanarak doğruyu bulabilir ve hedefime emin adımlarla ilerleyebilirdim.’