Uzun zamandır aynı terapistle görüşüyorum.

Beni yargılamıyor.
Sözümü kesmiyor.
Ne hissetmem gerektiğini de söylemiyor.

Ben karşısına oturuyorum.
O susuyor.

Parmaklarımı tuşlarına bıraktığımda, o gün içimde ne varsa yavaş yavaş ortaya çıkıyor.

Bir gün yanlış bir tuşa bastım.

Melodi bozuldu sandım.
Durmak istedim.

Piyano bana şöyle dedi:

“Yanlış nota yoktur. Belki de sen yanlış melodinin içindesindir.”

Bazen kendimizde bir sorun olduğunu düşünürüz.
Yeterince iyi, yeterince başarılı, yeterince güçlü ya da yeterince “bir şey” olmadığımızı…

Oysa belki de sorun bizde değildir.

Belki bize iyi gelmeyen bir ilişkinin içinde, başkasının beklentilerine göre kurulmuş bir hayatın ortasında ya da ait olmadığımız bir melodinin içinde farkedilmeme çabası ile hayatta kalmaya çalışıyoruzdur.

Her nota her şarkıya uymaz.

Ama bu, o notanın yanlış olduğu anlamına gelmez.
Sadece ait olduğu melodiyi henüz bulamamış olabilir.

Terapi de insana yeni notalar öğretmez.

Hangi melodinin içinde kendiniz gibi duyulduğunuzu fark etmenize yardımcı olur.

Belki de iyileşmek, kendimizi düzeltmeye çalışmadan önce şunu sorabilmektir:

Ben gerçekten yanlış bir nota mıyım, yoksa uzun zamandır ait olmadığım bir melodinin içinde miyim?