Muhafazakar ve çocuğunu iyi yetiştirmek isteyen bir toplum olarak nelere dikkat ediyoruz?

Şiddete karşıyız ama tüm sorunlarımızı şiddete dayalı çözmeye çalışıyoruz.

Zinaya karşıyız ama her akşam televizyonlarımızı açtığımızda aile içi çarpık ilişkilerin olduğu, yasak aşkları konu alan, evlenmeden çocuk yapanların hayatını dizilerde izliyoruz.

“Aman öpüşmek ayıp, kapat gözlerini” diye binbir uyarı veriyoruz çocuklara ama kendimiz içine düşecek kadar inceliyoruz her sahneyi.

Kan davalarına ve süregelen cinayetlere karşıyız, her ortamda tepkimizi belli ediyoruz ama söz konusu olan olaylar televizyon ekranlarında yansıtıldığında pür dikkat oraya veriyoruz kendimizi.

“İçki içmek haramdır” diye naralar atıyoruz ama alem yapan bir grup genç ya da içkiyle sakinleşmeye çalışan zenginlerin hayatlarına imrenirken buluyoruz kendimizi.

Paranın kulu köpeği olunmaması için öğütler yağdırıyoruz etrafa ama her kitapta, her filmde paranın köpeği olanlara şahitlik ediyoruz, gıptayla bakıyoruz onlara.

Arkadaşlığın önemini vurguluyoruz her fırsatta ama birbirinin kuyusunu kazmaya çalışan kişileri sanki örnek alıyormuş gibi izliyoruz. Yargılıyoruz, mana buluyoruz ama bir süre sonra kendimizi de o hayatın içinde buluyoruz.

Dönüp duran aynı senaryolar, aynı hayatlar, aynı çıkmazlar…

Her birini sanki ilk kez görüyormuş gibi bakıyoruz. Kendimize pay çıkarmaya çalışıyoruz.

Filmlerde, dizilerde kendimizi kaybedene kadar neden elimize yararlı bir kitap alıp okumayı denemiyoruz?

Bu ne çelişki, bu ne tutarsızlık?

“Çocuk fotoğraf makinesidir” sözüne ne oldu peki?

Biz ne yaparsak onların da aynı şeyi yapacağını bilmiyor muyuz?

Söylediğimiz sözler, gittiğimiz yerler, görüştüğümüz kişiler, izlediğimiz filmler bizim kalitemizi gösterir ve çocuğumuz ya da bizi rol model alan başka gençler de aynı kaliteye sahip olur bir süre sonra.

Reyting uğruna yayınlanmaya çalışılan yanlış olaylara kapatın gözlerinizi, duymayın veya görmeyin size ters düşenleri.

Bir kitap okuyun, bir belgesel izleyin, bir müze gezin, doğada bir yürüyüş yapın, birine yardım edin, kendinizi dinleyin.

Siz ne isterseniz hayatınız o yönde şekillenir, unutmayın. Teknoloji ve bilim konusunda çağı yakalayın, batıya ayak uydurun ama söz konusu etik davranışlar olunca biraz geride durun.

Hem Avrupa’ya özenip hem de Avrupa’ya karşı olan tek millet olabiliriz bence. Daha neyi istediğimizi bile bilmezken kendimizi değiştirmek epey güç olabilir, farkındayım. Ama ne olursa olsun çocuklarımız ve gençler bizim geleceğimiz. Onlar için fedakarlık yapmamız, en doğru davranış olabilir.

Onların nasıl yetişmesini istiyorsak, nasıl bir gelecek istiyorsak bu bizim ellerimizde. Sözlerimiz ve hareketlerimiz birbirini destekler ve doğruyu gösterirse, geleceği kucaklamaya hazırız demektir.