Herkes ne kadar çok konuşuyor, değil mi?

Bilmediği konularda ahkam kesen mi ararsınız, alakası olmadığı halde bir konu hakkında yorum yapmaktan çekinmeyen mi?

Unutmayın ki; herkes kendi hayatından mesuldür ve bizi yargılamak da yalnızca bize düşer.

Evet, yanlış duymadınız!

Kendinizi yargılayın, hatta bazen acımasızca eleştirin ama bir başkasının sizin hayatınızla ilgili konuşmasına müsaade etmeyin!

Sonuçlarını göze aldığınız kararların sorumluluğu sadece size aittir. Ne bir arkadaş, ne bir komşu, ne de ailenizden birinin sizi demoralize etmesine izin vermeyin.

Atalarımız ne güzel söylemiştir: “Akıl yaşta değil, baştadır.” diye.

40 yaşındaki bir insanın 20 yaşındaki birinin hayatına burnunu sokma lüksü onun yaşından gelmemelidir.

Tabii deneyimlerine istinaden yönlendirme yapmak isterlerse, o başka!

Adım atacağınız bir işte, bir ömrü birlikte paylaşmak istediğiniz eşinizde, gezip görmek istediğiniz yerlerde, paranızı nasıl harcamanız gerektiğine dair…

Herkesin istisnasız bir fikri var, değil mi?..

Mesela; yeni doğum yapmış bir anneyi düşünün.

Yediği, içtiği şeylerden çocuğunu beslemesine, hatta uyku düzenine kadar çevresindeki herkes yorum yapar.

Kabul etmek gerekir ki; bu yorumlarda olumlu etki sağlayacak olanlar da vardır.

Ama hiç düşündünüz mü mesela, 50 farklı insanın 50 farklı fikir verdiğini?

Sizce yeni anne olmuş olan biri hangi öneriye kulak asabilir?

Tabii bunlar keşke önerilerle kalsa…

“O öyle olmaz, yanlış yapıyorsun, sen ne anlarsın…”

Bunlar gibi sürüp giden düzinelerce kelime dizisi eklendi mi bir de, vay haline o annenin!

Bir öğrencinin okumak istediği bölümü beğenmeyip de çeşitli yorumlarda bulunanları düşünün mesela.

Sırf başkası doktor olmasını istiyor diye neden doktor olsun ki?

Gelecek kimin? Sizin!..

Karar kimin? Sizin!..

O halde ne başkasının hayatına karışın ne de başkasını kendi hayatınıza karıştırın!

İnsanların hayallerini ve hayatlarını özgürce yaşaması için olanak tanıyın.

Nefes alın ve arkanıza yaslanın.

Herkesin ilgilenmesi gereken kendi hayatı varken, başkasına müdahale etmek sizce de lükse girmiyor mu?

Birini eleştirmek ya da akıl vermek için önce bizim mükemmel olmamız gerekir.

Peki o halde sorarım size, hangimiz mükemmeliz?