Bu muhteşem haftaya güzel bir kitap önerisi daha bırakalım mı sevgili kitapseverler?

Genellikle aşk ve gençlik romanı üzerine yoğunlaşmış olan yazarımız Emre Gül ile karşınızdayım.

Yabancılar ve Yalancılar, Bal-Nar-Kar Serisi, Güneşi Söndürmem Gerek serilerinin yazarı olarak karşımıza çıkan Emre Gül, ilk hikayelerini 2014’de yazmaya başlamıştır ve yaptığı seri kitaplarla okuyucularını etkilemeyi başarmıştır.

Hikayeleştirme konusunda yarattığı karakterlerin kurguyu şekillendirdiğine inanan yazarımız, kendine has üslubuyla bu yolda ilerlemeye devam etmektedir.

E. Gül, Marmara Üniversitesi’nde eğitime devam ederken, aynı zamanda çıkardığı kitaplara ek olarak internet üzerinden de hikayelerini yazmaya devam etmektedir.

Emre Gül’ün son serisi Güneşi Söndürmem Gerek’in konusu;

Umut, hayatı mükemmel ilerlerken sevgilisini (Anıl)  kazada kaybeder ve bununla başa çıkmak zorunda kalır.

Sıkıcı hayatından şikayet ederken bundan sonraki hayatında sıkılmaya bile vakti olmaz ve peşi sıra gelen kötü olaylar hayatını alt üst eder.

Tam hayatını düzene koymaya başladığı anda isimsiz notlar ve fotoğrafların olduğu bir kutu alır ve ölü sevgilisinin onu aldattığını öğrenir. Ve tam da o gün Kerem ile yolları kesişir. Kerem’in ise Umut’un ölen sevgilisinin aldattığı kızın abisi olduğu ortaya çıksa da ardı arkası kesilmeyen olaylar ve gizemler baş göstermeye başlar.

Katil kimdir?

Kerem, Akın ve Giray eskiden çok samimi olmasına rağmen neden o kazadan sonra düşman oldular?

Umut’un hayatına kasıtlı mı girdiler?

Duru, yani Anıl’ın aldattığı kız, onlardan ne istiyor?

Ve Umut bu kadar gizemli  olayların arasında sağlıklı düşünüp doğru olan şeyi yapabilecek midir?

Dikkat spoiler içerir !

Güneşi Söndürmem Gerek 1-2-3 seri olarak her kitabın sonunda olayların akışını değiştiren sahnelerle sonlanır ve Umut; Anıl’ın aslında ölmediğini, sevgilisinin onu zorla alıkoyduğunu öğrense de Kerem ile olan aşkı o kadar gerçektir ki güneşi söndürecek güce sahiptir. Gerçekler ortaya çıktığında bilin bakalım nasıl bir son olacaktır bu arkadaş grubu için?

Bu arada bu seriyi okurken zevk almamın en büyük sebebi Göktuğ karakteridir. Eğlenceli ve fazla boş konuşan ama her daim sevdiklerinin yanında olan bu karakterin repliklerini okurken kahkaha atacağınıza dair sizi temin edebilirim  :)

Göktuğ eğlenceli bir karakter olarak gösterilmek istense de kitapta sürekli söylediği söz ise bir kadının her zaman başı dik ve güçlü olması gerektiğini vurguluyor; “Kaldır başını leydim, tacın düşüyor.”

Keremsu ve Umut Işığım’ın hikayesini okumaya hazır mısınız? :)

Neyse…

Özet işini fazla uzatmış olabilirim ama elimden gelen en kısa şekilde yazmaya çalıştım. Çünkü söz konusu 3 kitap var elimizde ve 1200 sayfa havada kalmamalı diye düşünüyorum.

Yazarın dili oldukça akıcıydı ve seri boyunca süregelen merak peşinizi bırakmıyor. Nokta atışı diyebileceğim yerlerde çok anlamlı sözler ve ünlü yazarlardan birkaç anekdot da yer aldığı için baya sevdim diyebilirim.  Bazen Shakespeare bazen ise Goethe’den çok güzel alıntılar bizleri karşılıyor kitapta.

Peki soruyorum şimdi size;

Güneş bizi aydınlatan, içimizi ısıtan, bizi sıcak tutandır değil mi?

Peki ya yıldızlar?

Her zaman parlayan ve bize ışık tutan, önümüzü görmemizi sağlayan bir şey değil midir?

Bizler bazen o ışığı yakalayabilmek için gecenin olmasını beklemek zorunda kalabiliriz ve umutsuzluğa her düştüğümüzde o yıldızlara bakabiliriz.

Geçmişi geçmişte bırakmayı öğrenip geleceğe odaklanırsak hayatımız hiç olmadığı kadar huzurlu olacaktır. Siz siz olun takılı kalmayın geçmişe ve her zaman önünüze odaklanın. Gelecek sizi bekliyor!

Herkesin derdi vardır unutmayın! Önemli olan kendinizi aydınlatacak olan yıldızı bulabilmek ve yıldızlara bakabilmeyi başarmaktır.

Siz her zaman parlamayı seçin, güneşi söndürecek biri mutlaka çıkar karşınıza.

Kitapta da geçtiği gibi “sen parlayabilesin diye güneşi söndürmem gerek.”

Ah kalbimi bırakıyorum şu köşeye izninizle!

Seri kitaplarını her zaman ayrı sevmişimdir. Alıntı yapmayı çok sevdiğimden dolayı kitaplarda da gözüme ilişen her cümlenin altını çizmeye kıyamasam da her zaman küçük notlarım kitabın dört bir yanını kaplar.

Birkaçını sizlerle paylaşmak istiyorum;

“Umutlar ne zaman ölürse işte o zaman güneşimiz de söner.”   --------1

“Işığa ihtiyaç duyduğun her gün için bir yıldız karala gökyüzüne.” ----1

“Eğer söndürülmesi gerekiyorsa güneşin, acıma söndür. Çünkü o acımaz, yakar seni.” ------2

“Gökyüzü, yıldızları parlasın diye güneşi karanlığıyla öldürdü. Güneş ise bir daha doğmamak üzere veda etti aşık olduğu gökyüzüne.” -----2

“Aşktan vazgeçmek o kadar kolay olsaydı, güneş her sabah sarılmazdı gökyüzüne.” -----2

“Kaçıp korkarak hayatta kalmak kolaydır daima. Savaşarak hayatta kalmak ise cesur insanların işidir.” -----2

“Kaybettiğin yolunu bulmak için yoluna başkasının ışık tutmasını bekleme, kendi ışığını yarat.”-----3

“Yıldızlar gökyüzünün umutlarıdır. Kayan her yıldız, gökyüzünün düş kırıklığıdır ve insanlar düş kırıklıkları üzerine hayal kurup dilek tutar.”---3

“Yıldızların büyüsüne kapılan gece, güneşe ihanet etti. Güneş söndüğünde ise gece kazandığını sandı. Oysaki güneş olmadan yıldızlar bir hiçti.”---3