Ne zaman Aliağa’da bir şeyler olsa, kabak gazetecinin başına patlar.

Genel söylem şudur:

“Aliağa’da bunları yazacak gazeteci mi var?”

Yok!..

Evet. Aliağa’da gazeteci yok.

***

Olsaydı mesela; Aliağa’da siyasetin ve hiçbir siyasi partinin kalmadığını, CHP’nin de, AKP’nin de, MHP’nin de, en küçüğünden en büyüğüne bütün siyasi partilerin perde arkasındaki ilçe başkanının Serkan Acar olduğunu yazarlardı.

O başkan olduğundan beri AKP ve MHP başta olmak üzere, onunla uyumlu çalışacak isimler ilçe başkanı ve yönetici olmuyor mu?

Yerel seçimlerde en önemli rakibinin finansörü ve destekçisi eski ortağı değil miydi?

Ki, yerel seçim propagandalarında 10 yıldır görev yapan başkanın hiçbir olumsuz icraatı kampanya malzemesi olarak kullanılmadı.

***

Aliağa’da gazeteci olsaydı mesela; yıllardır bölgenin havasını, suyunu, toprağını kirleten, ama merkezleri İstanbul’da olduğu için ilçeye gram faydası olmayan, katkı sağlamayan büyük sanayi kuruluşlarının tepesine çökerdi. Her gün temcit pilavı gibi gündemde tutup “Hoop hemşerim, öyle tek tük sponsorlukla, devede kulak desteklerle bir şey yapmış olmuyorsun, açıverin şu kesenin ağzını da Aliağa’nın önemli altyapı sorunlarına bir el atıverin” derlerdi.

***

Mesela iş kazalarında ve işçi güvenliğindeki zaafiyetlerde, toplu sözleşme görüşmelerinde “Arkadaşlar çok üstlerine gitmeyin, sonuçta ekmek kapımız. Sizin yüzünüzden sorun yaşıyoruz” diyen sendika yönetimlerini ifşa eder, sokağa çıkamaz hale getirirdi. Kocamaaan adı olan Demokrasi Platformu’nun eylemlerde örgütlerin yöneticilerinin toplamı kadar bile kalabalığı nasıl toplayamadığını sorgulardı.

***

Olsaydı; liman inşalarında üzeri örtülen tarihi, parçalanan sütunları, yurt dışına kaçırılan eserleri yazardı.

Dönen rüşvet çarklarını,

Sisteme dahil olduktan sonra Allah’ın “yürü ya kulum” dediklerini,

Para aklayanları, masumları karalayanları,

Aliağa’yı ve Aliağa’nın geleceğini parsel parsel satanları, satanlarla gizli ortaklık kuranları yazardı.

***

Mesela gazeteci kisvesiyle İzmir’den gelip, haftalarca “Aliağa Belediyesi’nde neler oluyor?” diye fragman döndürüp, cukkayı kapınca birden CHP ilçe başkanı hakkında yayın yapmaya başlayanları da yazardı.

***

Peki Aliağa’da “Gazeteciyim” diye geçinenler ne yapıyor?..

Maile gelen bültenlerle, WhatsApp’tan atılan fotoğraflarla haber yapıyorlar. Suya sabuna dokunmayan etkinlik haberleriyle günü geçiştiriyorlar.

Neden?..

Çünkü gazetecinin de ayakta durması, hayatını idame etmesi gerekiyor.

Çünkü yukarıda sıraladığım olayların failleri, gazetecinin temel geçim kaynağı, reklam müşterisi.

Çünkü Aliağa halkı, esnafı, yerel kuruluşları basını desteklemek için üç kuruşluk desteği, bir küçük reklamı esirgiyor.

Çünkü bunları yazan, yazmaya çalışan gazetecilere neler olduğunu, ne koşullarda yaşamaya çalıştığını görüyor.

***

Evet güzel kardeşim. Aliağa’da gazeteci yok.

Dolayısıyla, bugüne kadar destek vermediğin, arkasında durmadığın, yok saydığın emektarların 10 Ocak Gazeteciler Günü’nü kutlamaya kalkma, ikiyüzlülük yapma!..