Politika insanın olduğu her yerdedir; bilinçli olarak yaptığımız her tercih politik bir tutumdur ve yaşam biçimimizi, geleceğimizi belirler. Bütün davranışlarımızda politika vardır. Bu nedenle politika, insanların ve toplumların bulunduğu her yerde, olmazsa olmaz bir unsurdur. İktidarlar, bildiğimiz gibi, kurumlarıyla çocuk ve eğitimini ele alır bunların aracılığı ile çocukların oyuncaklarından okudukları kitapların içeriğine, hatta kılık kıyafet, fiziksel görünümüne kadar çocukların her alanını düzenleyip, ruh  akıl ve beden açısından kendi ideolojilerinin ve görüşlerinin devamı olması amacıyla gelecek kuşakların temelini atmayı hedefler. \"Aman çocuklarımız politikadan uzak dursun, kitapları politik olmasın, gelir geçer iktidarların deney tahtasına çevirdiği eğitim sisteminde kendilerine olan güvenlerini kaybedip, şaşkına dönmesinler\" deriz hep. Ama ne yazık ki, okul çağına gelmiş çocuklarımız, bizler, onları ne kadar kirlenmiş günlük politikadan uzak tutmaya çalışsak da, ne yazık ki politikanın ta içinde yaşarlar. Aslında gerçek demokrasilerde bu o kadar da kötü bir şey değildir. Çocuklara doğruları anlatabilmeli ve ileride iktidarların karbon kopyaları gibi bilinçsizce itaat eden canlılar olmamaları için çaba gösterilmelidir. Öte yandan, madem ki savaşın, adaletsizliğin, yoksulluğun, yozlaşmanın kol gezdiği bir dünyada yaşıyoruz, çocuklarımızı sevgi dolu, korumacı gözlemlerimizle ne kadar kollamaya çalışsak da onları cam fanuslar içinde ilelebet koruyamayız, büyütemeyiz. Bunu Bu nedenle çocukları içinde yaşadığımız politikadan uzak tutabileceğimize inanmak hiç de gerçekçi olmaz. Madem ki bir anlamda her şey politiktir, istesek de istemesek de, bir şekilde çocuk da politikanın içinde olacaktır. O zaman politikayı da çocuğa aktarırken çok bilinçli olmamız gerektiğini hiç unutmadan, bazı noktalarda çok dikkatli olunmalıdır. Örneğin: Savaşlar neden oluyor, çocuklar neden küçücükten evlendiriliyor, hayvanlar neden taciz ediliyor, neden bazı insanlar çok zengin bazıları aç, işçiler neden grev yapıyor, neden bazı çocukların aileleri çok yoksul, ağaçları neden kesiyorlar, hayvanları neden öldürüyorlar, kadınlar ki başta anneler, neden aşağılanıyor, neden çoğu insan iş bulamadığı için çalışamıyor, neden andımız kalktı, neden \"ne mutlu Türküm\" demeyin deniliyor, ve benzeri binlerce hayati sorunun cevabını çocuklarımıza, gençlerimize kendimiz anlatabildiğimiz gibi, kitaplarda da anlatabilmeliyiz. Yeter ki, onların anlayabileceği dili bulalım, pozitif umut dolu ve gerçekçi anlatımları olan kitaplar seçelim. Seçtiğimiz kitaplarla ve yazarlarla, çocuğa ülkesini, dilini, insanları, evreni sevmeyi öğretirken, savaşa karşı durmalarını anlatırken, bağnazlığın, yobazlığın tutsağı olmamalarını vurgularken, kullandığı yazı diline gösterdiği özeni, kitaptaki yazınsal politikliği de vermek zorundadır. Kitap, yazın, edebiyat tabii ki dünyayı değiştiremez ama etkileyip, güzelleştirebilir, farkındalık sağlarken beyinde çağdaş devrimler yaratabilir. Tarih boyunca binlerce kitap yasaklanmış, milyonlarca yapıt yakılmıştır. Çünkü insanları en içten, en köklü, en duyarlı etkileyen, değiştiren nitelikli edebiyattan iktidarlar, egemen sınıflar hep korkmuşlardır. En önemli şey politikanın içinde yaşayan çocuklarımıza gerçek ve uygar politikaları aktaracak bilinçli, uygar yazarların, dili ve politik çizgiyi birbirine yedirerek çocuklara ustaca aktarabilmeleridir. Unutmayalım ki, her tercihimiz geleceğimizi belirleyen ve hayati önem taşıyan politik bir duruştur. Çocuklar da bu duruşun simgesidir, fidanıdır...